The following is my translation of Polish advert, which is a … let’s say crazy homework. Comparing it to the original text, it is weak in its “subversiveness”, and this is due to the fact that in Polish, which is my native tongue, I could have played across a wide range of associations but not so easily in English. I would ask you to make this English translation as subversive as you can. For those knowing Polish, I have put the original version at the very end.
An idea for an advert
Listening to the Sunday morning worship service and watching at the same time TV advert of a bank featuring Gerard Depardieu (the corporate employees, dressed uniformly as in bygone days the communist youth, clapped and played the pre-assigned roles with childlike enthusiasm) I heard the psalm The Lord is my Shepherd. But it sounded a bit different than usual, and it sounded like this:
The Lord is thy sheep herd,
I shall not want.
The Lord is thy sheep herd,
I shall not want.
Puzzled by this different sound, after a while, I thought to myself that this fledgling “psalm” can be used in an advert; the advert of a subversive nature, which would undermine the Church monopoly on religious form, mock corporate obedience, and perversely promote already over-advertised feminism. What’s more, it would boost the buraks' spirits at the expanse of their “betters”. All this with good-natured naivety so people could have fun laughing at themselves.
My idea for an advert is based on the following script:
The first scene: {religious form}
A corporate event. On the stage, uniformly dressed employees of the corporation take part in a typical corporate “worship service” and sing the fledgling “psalm”:
The Lord is thy sheep herd,
I shall not want.
The Lord is thy sheep herd,
I shall not want.
Next, the boss speaks:
Blessed is the job you have. By blessing your work you improve your efficiency and increase your enjoyment, and doing your work better you also increase your payment.
But my dears, do not sleep, do not be like a herd of sheep, everyone rushing after rewards. For sheep are dumb, they’re anything but the world's bum.
The second scene: {promoting feminism}
To the boss’s office enters her assistant and praise her excellent speech.
- Excellent speech
The boss in return praises her assistant for good organization, does not, however, fail to point out one mistake.
- Congratulations for organising this wonderful event. But why did they sing about LORD and not about ME?
- What a terrible oversight, next time I will change this for your delight.
- OK. Now, I'm shattered. I'm taking a leave.
The third scene: { boosting the buraks' spirits }
Typical Polish surroundings, cows all around, the boss is driven to her village church in her dazzling silver Rolls-Royce. One can hear the church’s bells and the psalm.
The Lord is my shepherd,
I shall not want.
The Lord is my shepherd,
I shall not want.
After a while she calls her chauffeur and orders him to stop.
- Stop the car.
She runs towards cows and their herdsman. They begin to talk with each other in the most typical burak-like dialect:
- Bronek, how are you?
- I’m driving, as you can see, this awful animals
- Oh! How I envy you, those animals of Warsaw are much more awful.
- The stench and vanity of Warsaw is for me unbearable. Ewwww, I can smell the aroma of that city violets.
- You see. This is the fragrance of my perfume created specially for me.
- Better **** on potato field than violets in Springfield
And here the introduction to the advert ends and the advert proper begins:
Beware! Do not look for a better thing in despair. Ordinary **** you will find here and there.
Delivery on spot, place your orders at the following address. And so on, and so forth… The advertiser not necessarily must be interested in any old ****.
The Polish Version
Słuchając niedzielnej mszy świętej i oglądając jednocześnie telewizyjną reklamę jakiegoś banku z Gerardem Depardieu - w której ubrani w białe koszule pracownicy korporacji, jak niegdyś ZMP-owcy, klaszczą i z entuzjazmem odgrywają przypisane im role - usłyszałem
w radiu psalm „O Panie tyś moim Pasterzem”. Nie wiedzieć czemu, brzmiał on dla mnie trochę inaczej niż zazwyczaj, a brzmiał tak:
Zaintrygowany tym odmiennym brzmieniem pomyślałem po chwili, że można by ten nowo powstały „psalm” wykorzystać w reklamie; reklamie wywrotowej, która podważałaby monopol Kościoła na formę religijną, kpiła z korporacyjnej posłuszności, przewrotnie promowała i tak już przereklamowany feminizm oraz dowartościowywała „buraków” kosztem tych „lepszych”. Oczywiście wszystko to z umiarem i z zachowaniem dobrodusznej naiwności tak, aby wszyscy mogli się z siebie trochę pośmiać.
Pomysł na reklamę przedstawię w formie małego scenariusza.
Pierwsza scena: {forma religijna}
Spotkanie korporacyjne, na widowni jednolicie ubrani pracownicy uczestniczą w korporacyjnej „mszy” i śpiewają „psalm”:
A szefem moim jest Pan
i nie brak mi niczego.
A szefem moim jest Pan
i nie brak mi niczego.
Następnie przemawia szefowa:
Błogosławiona praca, którą się ma. Błogosławiąc swą pracę zwiększasz wydajność i zadowolenie, a gdy wykonujesz ją lepiej, poprawiasz też i wynagrodzenie.
Ale kochani nie bądźcie baranami w owczym pędzie za nagrodami. Bo baran jak baran, mądrością nie grzeszy, bywa uparty, nie zawsze się pośpieszy.
Druga scena: {promowanie feminizmu}
Do gabinetu szefowej wchodzi jej zastępca i chwali jej zgrabne przemówienie.
- Znakomite przemówienie.
Szefowa odwzajemnia się swojemu zastępcy, chwaląc go za dobrą organizację, nie omieszka wszakże wytknąć błędu:
- Udana organizacja. Ale dlaczego moi pracownicy sławili szefa a nie szefową?
- Nie zmieściła się pani w rymie, pani szefowo, następnym razem go powiększymy.
- OK. Jestem już dzisiaj bardzo zmęczona. Jadę na urlop.
Trzecia scena: {dowartościowanie buraka}
Wkoło krowy, rosochate wierzby, szefowa jedzie do swojego wiejskiego kościoła olśniewającym srebrnym Rolls-Roycem, ful wypas, słychać bicie kościelnych dzwonów i psalm:
Pasterzem moim jest Pan
i nie brak mi niczego.
Pasterzem moim jest Pan
i nie brak mi niczego.
Po chwili mówi do szofera:
- Zatrzymaj furę
Biegnie w kierunku krów i pasterza bydła. I tu zaczyna się dialog w najbardziej „buraczanym” z „buraczanych” dialektów.
- Bronek co u ciebie.
- A gonie, jak widzisz, to bydło rogate.
- O jak ci zazdroszczę, to warszawskie bydło stokroć gorsze.
- Warszawski smród i marnotę omijam z daleka. A co tak fiołki o tej porze zalatują?
- A to moje perfumy prosto z Neapolu na zamówienie.
Tutaj kończy się wprowadzenie i zaczyna właściwa reklama:
Nie szukaj w Neapolu, polskie gówno znajdziesz w polu:
Dostawa na miejsce, zamówienia kierować pod adres. Itd., itp., itp., itd. ...
Ogłoszeniodawca nie musi być koniecznie producentem byle gówna.
|
