"łuna, 'blask', »łuna księżycowa* 1537 r., »łuna od pożaru«; pra- słowo; przed n wypadło ch z ks, prus. lauksnos, 'gwiazdy', staro- baktr. raoksnd, 'światło', łac. luna (w narzeczach losna), 'księżyc', grec, z inną samogłoską, lychnos, 'światło'. Od 14. do 16. wieku, od psałterza flor. do Paprockiego, znacho- dzimy łunę, lunę łacińską, 'księżyc* (jest i w cerk. i na Rusi), ale to pożyczka półuczona, nie ludowe, chociaż i na Bałkanie do dziś się szerzy. Pokrewne więc z łuczywem, łac. lux, luceo, 'świecę', lucerna, itd."
That's my Etymological Dictionary of Polish.
And what I've found in another one. It all comes from the PIE root - LEUK-, meaning light. English 'light' is of course a derivative. Funny that "lucipher" is one as well :)
More precisely, 'luna' comes from *leuk-sna. In the fragment I've quoted, it's said that 'ks' was deleted and only 'n' remained.
Is etymology so exciting or am I crazy? ;)
|